برچسب: خوشبختي,
نویسنده: مانی حسینیپور
برچسب: نشستن؟؟؟,
نویسنده: مانی حسینیپور
باید امشب برومباید امشب چمدانی راکه به اندازه ی پیراهن تنهایی من جا دارد بردارمو به سمتی برومکه درختان حماسی پیداسترو به ان وسعت بی واژه که همواره مرا می خواند
شاید مدتها بود به این حالت نرسیده بودم
اینکه چطور یه چیز به ظاهر کوچیک میتونه کلا بهمم بریزه و روند عادی زندگیمو مختل کنه، کم کم داره مشکل ساز میشه برام
مدتها بود اینطور بی هدف از خونه نزده بودم بیرون
مدتها بود پیش نیومده بود که قصد رفتن داشته باشم ولی ندونم کجا!!!
و انقدر گرفته بودم که مامان با اینکه میدونست جایی ندارم برم، گفت میخوای تنها باشی؟ خب برو یکم دور بزن بیا
برو خونه فلانی...
برو دانشگاه ...
بیا اینم پول برای ناهارت ...
میدونست خونه باشم حالم بدتر میشه
ولی نه اون، نه خودم، نمیدونیم چرا !
میدونم چم شده بودا ...
برچسب:
نویسنده: مانی حسینیپور
برچسب:
نویسنده: مانی حسینیپور
برچسب: نويسنده,
نویسنده: مانی حسینیپور